Z innej bajki

Dziś w prezencie dostałam kolejną sesję 🙂 Tak samo spontaniczną jak ostatnio: w przerwie w pracy.  Efekty nie powstały w żadnym programie, są pomysłem Dominika i trochę musieliśmy się namęczyć, aby było jak mistrz sobie życzy. Dziękuję ❤ fot. Dominik Nikonorov

 

Project Otylia

„Halo. Milita, mam do Ciebie pytanie, ale mnie nie zabij…” Głos Otylii w słuchawce był poważny a ja czekałam na to pytanie, którego odpowiedź mogłaby narazić ją na utratę życia 😉 „…Pamiętasz taką suknię (tu opis), co mi kiedyś uszyłaś czarną?? Dałoby radę zrobić podobną czerwoną?” „Dałoby radę. Czemu mam Cię za to zabić?” „Bo sukienka potrzebna mi na… jutro.” Ha! I następnego dnia rozpoczęłam walkę z czasem, jestem w tym już chyba nawet dobra. Bo musiałam skompresować swój czas – zrobić wszystko, co miałam do zrobienia szybciej i poratować Otylię czerwoną sukienką…. I wtedy przypomniałam sobie jak my właściwie się poznałyśmy. Zadzwoniła do mnie fotografka, że ma sesję z Oti, ale że nie ma dla niej długiej sukni. Oti ma 1,86 wzrostu plus szpilki, to prawie 2m! I tu pojawił się problem…. Taki sam jak na początku historii – suknia potrzebna była „na jutro”. Uszyłam jasnokremową dłuuuuugą, prostą suknię. Otylia była zachwycona, od razu ją kupiła i przyjechała do mnie po więcej. I tak od czasu do czasu zaskakiwała mnie kolejnymi sukienkami „na jutro”, „na wczoraj”, „na dziś”. Współpracujemy razem już długi czas i wiem, że z dnia na dzień może ukazać się nowy odcinek „Project Otylia” i kolejne zaskakujące zadanie 😉

Sesja z Otylią i pierwsza suknia:

Kilka kreacji mojego projekty z szafy Otylii (zdjęcia na Fan Page’a https://www.facebook.com/jedrzejczakotylia):

Nasza wczorajsza przymiarka:

Dziś na Gali Mistrzów Sportu Otylia wręczała nagrodę w mojej czerwonej sukni 🙂

 

Dziesięć lat minęło…

Rozpoczął się na dobre rok 2015. Wiele osób podsumowuje rok poprzedni, ja natomiast chciałabym w skrócie podsumować… dziesięciolecie mojej pracy . A dokładniej dziesięciolecie mojej firmy, bo powstała w 2005r, natomiast mój pierwszy butik w 2003. Byłam w nim wówczas zatrudniona jako projektantka i działał on pod moim szyldem.

Od czego więc zacząć? Chyba od początku. A początek łatwy nie był. Miałam w kieszeni trzy złote. Kupiłam bilet i pojechałam dowiedzieć się jak najwięcej o dotacjach unijnych. W mojej małej pracowni w pokoju u rodziców zgromadziłam kilka maszyn, które kupiłam za pieniądze, jakie wygrywałam w konkursach dla młodych projektantów na studiach. Czyli swój wkład miałam. Oprócz tego miałam też wielką wiarę, że mi się uda. I udało się. Za dotację kupiłam kolejne maszyny i wszystko to, co było mi wtedy potrzebne, aby zacząć pracować. Ale to był tylko początek i musiałam prężnie działać, aby utrzymać firmę, bo zaplecza finansowego nie miałam wcale. I właśnie kończyłam studia w Łodzi, które również pochłaniały ogromne pieniądze. Szyłam wtedy głównie modele, które projektowałam w ramach zajęć – podobały się młodym dziewczynom, sprzedawały się dobrze a ja każdą złotówkę inwestowałam dalej. I nie mogę tego nawet nazwać wyrzeczeniem, bo to właśnie sprawiało mi frajdę.

WARSAW FASHION STREET 2007

Mój pierwszy poważny pokaz. Na spotkanie z Dorotą Wróblewską jechałam przejęta jak nigdy dotąd. Zanim wysłałam zgłoszenie długo zastanawiałam się jaka powinna być kolekcja. Odpowiedź przyszła we śnie, z którego zapamiętałam jedynie, że moja ŚP Babcia Stefania powiedziała, abym zajrzała do szuflady. Zajrzałam. Były tam dwie ręcznie wykonane przez nią niegdyś róże: błękitna i jasno-brązowa. Przypomniałam sobie jak razem z nią uczyłam się robić kwiaty z różnych materiałów: z liści, opakowań po cukierkach, z resztek materiałów. A jakby całe elementy ubrań pokryć takimi kwiatami? Kwiaty na osiem sylwetek robiłam jakieś cztery miesiące, pozostałe dwa je naszywałam. Kolekcja nie wygrała, ale była na tyle charakterystyczna, że zainteresowało się mną kilka osób i zaczęłam istnieć w „świecie mody”, choć to może trochę za wiele powiedziane… 😉  Ciekawa historia z ów kolekcją jest taka, że zgłosiłam ją również na inny konkurs. W jury zasiadł znany projektant, który nie dopuścił mnie do kolejnego etapu. Dopuścił się natomiast wykonania kolekcji z identycznymi motywami kwiatowymi, mówiąc że „pomysł na kolekcję spadł mu z nieba”.

milita_nikonorov_2007

Wyżej wymieniona kolekcja była chętnie wypożyczana na sesje zdjęciowe, dzięki temu poznałam wielu ludzi, z którymi współpracuję do dziś. Ku mojemu zdziwieniu, kobiety chcąc mieć cokolwiek, co by z niej pochodziło, prosiły mnie choć o jeden kwiat jako broszkę. I tak powstały kolejne kolekcje, w których motyw róży często się przewijał. W różnych formach, w innych interpretacjach, czasem ukryty w draperii, czasem jako kaskada kwiatów w formie broszek na sukience. I uwierzcie mi, był moment, w którym dosłownie płakałam od nadmiaru zamówień na kwiaty, chciałam je wycofać i o nich zapomnieć. Ale z drugiej strony, one stały się charakterystycznym i spójnym motywem mojej twórczości, dały mi mnóstwo pracy – bo zlecenia sypały się w nieskończoność. I tu chyba mogę śmiało powiedzieć, że tak jak babcia pomagała mi za życia, tak również pomogła mi po śmierci.

Na portalach plotkarskich zawrzało, kiedy Ola Kwaśniewska założyła komplet broszek ode mnie AŻ trzy razy (!). Podpisano to zajście, że tak je lubi, że nie może się z nimi rozstać. Na wszelki wypadek wysłałam jej komplet innych… 😉

olakwasniewska_militanikonorov

 PIERWSZY WŁASNY BUTIK Z ATELIER (drugi w dotychczasowej karierze)

Przełom 2007/2008 to ważne wydarzenie w moim życiu zawodowym. Pierwszy własny butik z pracownią na piętrze. Zanim na dobre się wprowadziłam, klientki już zaglądały i kupowały moje projekty. Pocztą pantoflową rozniosło się, że u mnie powstają unikalne suknie, sukienki. Szczerze – nigdy nie zrobiłam oficjalnego otwarcia ani wielkiej reklamy a  pracowałam od rana do nocy. Wróżka, od której wynajmowałam pomieszczenie powiedziała mi, że i tak wyjadę, że nie wie po co mi to wszystko. Ludzie wokół przepowiadali moje bankructwo i chyba nawet na nie czekali… A ja w najlepszym momencie dla butiku, do którego drzwi się nie zamykały, zamknęłam go. Poznałam mojego przyszłego męża, wyjechałam do Łodzi. Prawie wszystkie klientki towarzyszą mi do dziś. Jedna z żalu, że wyjeżdżam, wykupiła ode mnie wszystkie meble, aby mieć je na pamiątkę.

Butik z pracownią w Szczecinie:

A ja znów zaczęłam od zera. Drugi raz. Razem z Dominikiem urządziłam nową pracownię, znów w domu, w dziewięciometrowym pokoju. O przyjmowaniu klientek nie było mowy. Aby znów stanąć na nogi postanowiliśmy bardziej skupić się na sprzedaży internetowej. Dominik, który (niestety) odłożył karierę muzyczną na później, postanowił mi pomóc w wypromowaniu marki w sieci. Ja natomiast starałam się stworzyć ubrania, które będą na tyle proste, aby ich zakup na odległość nie sprawiał nikomu kłopotu. Powstało wtedy wiele modeli, które są w mojej ofercie do dziś, bo dziewczyny nadal chcą je nosić. Aby dotrzeć do tego miejsca, w którym teraz jest STUDIO NIKONOROV minęły cztery lata. Przenosiliśmy się cztery razy w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca. Obok pracowni mieści się mały showroom ze studiem foto i video. A Dominik może sobie spokojnie tworzyć muzykę kiedy za ścianą tworzą się nowe kolekcje 🙂

Aktualna pracownia w Łodzi:

Jeden z współpracujących ze mną butików, Jolli – Sky Tower, Wrocław

jolli_milita_nikonorov

 

 

„FINDING NEVERLAND” JESIEŃ/ZIMA 2010/11

Po trzech latach od Warsaw Fashion Street i skupieniu się na produkcji i sprzedaży w internecie znów pojawiłam się u Doroty Wróblewskiej 🙂 Z kolekcją inspirowaną filmem „Finding Neverland”. Znów ręcznie zdobioną, misternie drapowaną z lekkich tkanin jedwabnych.

Kolekcja w obiektywie Magdy Lipiejko:

Kolekcja w obiektywie innych fotografów:

 

I na koniec perełka. Marta Sędzicka, finalista Top Model w Paryżu na sesji z moją suknią kilka lat temu 🙂

Milita Nikonorov

 

„FINDING NEVERLAND” JESIEŃ/ZIMA 2010/11 READY-TO-WEAR:

 

 

 KWIATÓW CIĄG DALSZY; kolekcja koktajlowo-wieczorowa JESIEŃ/ZIMA 2012/13

Kilka zdjeć:

„B(L)ACK TO THE FUTURE”, pokaz w Dusseldorfie:

 

PONADCZASOWE SUKIENKI, pret-a-porter JESIEŃ ZIMA 2012/13

Kilka zdjeć:

 

„THE SECRET GARDEN” – SUKNIE ŚLUBNE, WIECZOROWE I KOKTAJLOWE 2013

WIOSNA-LATO 2013

PÓŁFINAŁ MISS POLSKI 2013, transmisja na żywo TV4

 

 „SMOKEY EYES” JESIEŃ/ZIMA 2013/14

„PROJECT RUNWAY”

Przygoda z telewizją, z której relacja na moim blogu skończyła się na odcinku czwartym  a w której miałam przyjemność uczestniczyć odcinków dziesięć. Opuściłam program na chwilę przed finałem. Nie żałuję. Czasem lepiej dobrze odpaść, by potem lepiej wypaść (ktoś tak kiedyś powiedział 😉 ).

 „KALEIDOSCOPE” WIOSNA-LATO 2014

PÓŁFINAŁ MISS POLSKI 2014, transmisja na żywo: TV4:

milita_nikonorov_misspolski14

 

„ECLIPSE” JESIEŃ/ZIMA 2014/15:

MISS SUPRANATIONAL 2014, transmisja na żywo POLSAT:

 

 

PUBLIKACJE:

Po więcej zapraszam TU

I co dalej?

Prywatnie jestem bardzo szczęśliwą i spełnioną osobą, mam cudowną rodzinę, męża i przyjaciół, którzy od zawsze mnie wspierali. Zawodowo nigdy nie stawiam sobie noworocznych postanowień, po prostu robię kolejną kolekcję i wszystko dzieje się samo… Był taki czas, że chciałam za wiele, za szybko – i nic nie mogłam osiągnąć. Wtedy wpadła mi w ręce książka Doroty Kościukiewicz-Markowskiej „Bez Wysyłku”. Artystka, z którą miałam przyjemność pracować, opisała w niej swoje prawdziwe przeżycia i uprzedziła, że książka zmienia życie. Faktycznie tak jest. Polecam tym, którzy są zbytnio zafiksowani na swojej karierze. Kto czasem zagląda na mojego bloga lub zna mnie osobiście wie, że nie dla mnie są ścianki na event’ach, brylowanie na bankietach. Siedzę przy maszynach po naście godzin dziennie i to sprawia mi największą satysfakcję. Do swojej pracy podchodzę w bardzo kobiecy i szczery sposób. Oprócz jednej pary jeansów nie mam w szafie nic, co nie jest opatrzone metką „NIKONOROV”. Każdą rzecz, tkaninę, wykończenie testuję sama na pół roku przed wejściem do nowej kolekcji. Na modelce wszystko wygląda idealnie, ja chcę aby moje ubrania były również wygodne i trwałe dla normalnych kobiet, takich jak ja, Ty. Dla mnie największym luksusem jest wygoda, luz, swoboda i styl w każdej sytuacji ale mój dzień to krojenie, upinanie, praca przy maszynach a w międzyczasie spotkania z klientkami, kontrahentami, dostawcami. Nie mam czasu na przebieranie. Sukienka musi to udźwignąć. Chciałabym dać innym wiarę w siebie. Pokazać, że dobry wygląd to nie jest kwestia rozmiaru lecz dobrze dobranego fasonu. Czasem lepiej posiadać jedną idealną sukienkę od projektanta niż dziesięć nic nie wartych z sieciówki. Oprócz tego, nie trzeba wiele oprócz wiary, pokory i wytrwałości by spełniać swoje marzenia. Drugą COCO CHANEL nie będę. Ale pierwszą MILITĄ NIKONOROV tak! 🙂 To mój cel.

Na koniec.

Dla jednych to, co zrobiłam w przeciągu tych dziesięciu czy nawet dwunastu lat to wiele; inni uważają, że mało. Jedni i drudzy mają rację. Są projektanci, którzy świętują swoją rocznicę hucznie i bardzo medialnie lecz oni bardzo często od samego początku mają ogromne wsparcie finansowe od znaczących sponsorów. Ja nigdy takiego nie miałam, startowałam od zera absolutnego, od kilku metrów materiału na stole. To pozwoliło mi powoli budować swoją markę, bez ciśnienia i parcia. Może dzięki temu uda mi się pozostać w branży na dłużej i nie zniknąć po kilku sezonach. Dziękuję tym, którzy się do tego przyczynili: mężowi, rodzicom, dziadkom, bratu, przyjaciołom, wszystkim tym, których spotkałam na swojej zawodowej drodze… Chciałabym Was tu wszystkich wymienić, ale to nie ma sensu, bo nie starczyłoby mi nocy a Wy i tak wiecie, że jestem Wam wdzięczna 🙂

Milita

 

PS. W związku z licznymi pytaniami, odpowiadam: JESTEM RODOWITĄ POLKĄ. Mój mąż również jest Polakiem z krwi i kości. Amen 🙂

19-21.06.14 W poszukiwaniu inspiracji…

„Nawet kiedy wydaje się, że nic nie robię – szukam inspiracji ” Wernher von Braun. 

Wolny wieczór, weekend, wakacje, sen – choć niby odpoczywam, to nawet podświadomie przetwarzam informacje, obrazy, zdarzenia, które później stają się inspiracją do powstania nowej kolekcji. Pisałam Wam już o wielu z nich. Niektóre zaczerpnęłam z filmu, podróży, inne dostarczyły mi sylwetki ciekawych postaci. Te, które zapadły Wam w pamięci najdłużej – najczęściej mi się przyśniły. A tym razem? Chciałabym wgłębić się w coś, co miałam w zasięgu od zawsze. Przeniosę się zatem w przeszłość, przypomnę sobie opowieść mojego dziadka Gustawa, który nieraz wspominał ekscentyczną i ciekawą ciotkę – Felicję Curyło, malarkę ludową z Zalipia, która wsławiła się wieloma zasługami dla wsi oraz rozpowszechniła zwyczaj malowania kwiatów… dosłownie na wszystkim. Swoją drogą dziadek zawsze powtarzał, że mój talent do malowania oraz kwiatowe zamiłowanie powinno mnie kiedyś tam zaprowadzić, bo mogę się od Zalipianek wiele nauczyć.

W moją podróż zabieram męża, który równie jak ja jest zaciekawiony rodzinną historią. Jedziemy do Zalipia, pięknej malowniczej wsi, którą już od wielu lat marzyłam zobaczyć. Porozmawiam z mieszkańcami, poznam ich w najlepszym momencie jaki można sobie wyobrazić – podczas przygotowań do konkursu „Malowana Chata”, który rokrocznie odbywa się w Zalipiu.

O wsi, jak i o konkursie wiele znajdziecie w internecie, książkach oraz innych mediach, nie będę się nad tym rozwodzić, przynajmniej nie tym razem. Chciałabym zwrócić uwagę na atmosferę oraz ludzi. Moje pierwsze chwile z mieszkańcami – zarówno moją rodziną, którą dopiero poznałam jak i zupełnie obcymi osobami okazały się niesamowite. Czułam jakbym wszystkich znała od zawsze, choć właśnie wyszłam z samochodu. Ciocia Janka od razu zabrała mnie do kościoła oraz do Zagrody Państwa Misiów, bo uznała, że zapewne ta spodoba mi się najbardziej. I miała rację! Oprócz niesamowitych kwiatowych malunków na wszystkim, co mnie otaczało, poznałam cudowną rodzinę, która maluje od pokoleń. Za serce ujęła mnie Gabrysia – najmłodsza dziewczynka, która z dumą pokazała mi swój krakowski strój a kolejnego dnia upiekła… pyszne ciasto w kształcie motyla! Generalnie podobała mi się postawa dzieci, które są dumne ze swojej wsi, uczą się malować, chętnie przebierają się w stroje ludowe i opowiadają o historii tego miejsca. Z podniesioną głową, ciesząc się tym, gdzie mieszkają. Bo kolejna mała dziewczynka – Ola, córka kuzynki mojego taty, oprowadziła mnie po Domu Malarek opowiadając jednocześnie o tym, co zwiedzamy. Swój strój krakowski również mi pokazała. Pięknie! Nie mogła lepiej trafić. Nie dość, że inspiracja pochodzi jakby nie było z rodzinnych stron (nie jestem Rosjanką, jak sądzić można po moim wschodnio-brzmiącym nazwisku; mój mąż również jest rodowitym Polakiem- tak na przyszłość 😉 ), to jeszcze pomagają mi ludzie, którzy są przepełnieni wartościami, o które dziś nie jest łatwo. Czuję, że będą za mną stali i będą dla mnie wsparciem 🙂

Z trasy:

milita_nikonorov_1milita_dominik_nikonorov

Zagroda rodziny Misiów, fot. Dominik Nikonorov:

milita_nikonorov_zalipie2_web (2) milita_nikonorov_zalipie3-copy2

Zobaczcie sami jak wygląda Zalipie i moja wizyta:

Ja żegnam się z malowniczym Zalipiem i jadę na przymiarki Miss Polski 2014 🙂

Wakacje w pełni!

Pozdrawiam Was gorąco z upalnego Jantara! ❤ Wakacje w pełni, opalam się, biegam, spaceruję, podróżuję, czytam – jednym słowem: WYPOCZYWAM. Ale wypoczynek nie byłby w stu procentach udany gdybym czasem nie popracowała, a więc i na to znajduję czas… maluję, projektuję…. Udanych wakacji Wam życzę!

 

 

 

 

 

 

 

Sunny Czwartek ;)

Już prawie weekend! Doczekać się go nie mogę, bo ten tydzień był dla mnie wyjątkowo pracowity… Właściwie każdy jest, ale ten ekstremalnie… Pod pretekstem spaceru, Dominik zrobił mi dziś kilka zdjęć (chyba bardzo mu się podobam w mojej nowej kurtce! :*)

Przy okazji – mam wszystkie trzy kurtki-parki z mojej najnowszej kolekcji i po prostu… je uwielbiam! Uwierzcie mi – przyciągają wzrok, nikt nie przeszedł obojętnie. One mają w sobie to, co lubię najbardziej – są kobiece, elegancie, wygodne i nonszalanckie. Można nosić je w wersji „oversize” lub dopasować za pomocą sznurków. Dlatego wiele sylwetek wygląda w nich wspaniale. Wszystkie dziewczyny, które zamówiły parki są zachwycone!

Ja dziś założyłam wersję ze zwierzęcym printem do baaaardzo długich długich, skórzanych kozaków – póki jeszcze czas na nie. Do kompletu niewielka torebka i mąż nie może obiektywu oderwać! 😀 Ciekawe co powie na buty i torebki, jakie zamówiłam do kompletu z dwoma pozostałymi kurtkami… 😀 hahaha 😀 (Jeśli za dziesięć minut przybiegnie zły i srogi, znaczy że czyta bloga 😉 )

321

Fot. Dominik Nikonorov

Już wkrótce wiosna! :)

Już nie mogę się doczekać! Wiosna zbliża się wielkimi krokami a wraz z nią czas debiutów różnego rodzaju. Mój w TVN’ie w programie „Project Runway”; mojej kolekcji w sieci i w butikach. Nie tracąc czasu, pomału przygotowujemy studio do sesji zdjęciowej. Aby jak najlepiej ustawić światła, trenujemy na mnie. I czekamy na przepiękną modelkę, którą będzie….. A nie powiem….. Niespodzianka! 🙂

milita_nikonorov milita_nikonorov2Fot. Dominik Nikonorov

Prezent

Dominik na meczu (jako zawodnik, oczywiście), postanowiłam zrobić mu prezent i podarować zdjęcia. Fotografowanie telefonem samej siebie to nie lada wyczyn, ale są! Co prawda, mistrz orzekł, że nieostre i niezawodowe 😉 …. Trudno.

A teraz czas pójść do pracowni, mimo że jest niedziela…. Zamówienia czekają, nowa kolekcja też czeka od kilku miesięcy na dokończenie i swoją premierę. Mam wenę, nie mogę jej zmarnować. Oprócz tego wypoczęłam jak nigdy! Całą przerwę świąteczną spałam do dwunastej. U rodziców nie mam maszyny, więc nawet jak mnie korciło to szyć nie mogłam. A szycie ręczne firanek przerobiłam ostatnim razem 😉

Miłej niedzieli!

milita_nikonorov1 milita_nikonorov55

Dziecko w krainie słodyczy

Spacerując z mamą po Szczecinie, natrafiłyśmy na wspaniałe miejsce, w którym ręcznie przygotowywane są słodycze. W ramach niespodzianki i miłej przygody, zabrałam tam Dominika, żeby wybrał sobie cukierki jakie tylko sobie zażyczy. I jak na (duże) dziecko przystało, wziął tyle, ile się dało 😉 Łącznie z lukrecją i anyżem, bo wie, że do tych smaków konkurentów mieć nie będzie. Wspólnie za najlepszy smak uznaliśmy „gumę balonową” i „arbuza”. Polecam też mieszanki czekoladowo-pomarańczowe, czekoladowo-truskawkowe, czekoladowo-śliwkowe.

Jeśli nie macie pomysłu na prezent, ręcznie wykonane cukierki, lizaki bez sztucznych barwników i ulepszaczy w cudownych smakach, z pewnością będą dobrym rozwiązaniem.

Dziewczyny wkładają naprawdę dużo serca, w to, co robią a Wy codziennie możecie na żywo obejrzeć jak powstają ich dzieła. My trafiliśmy na pokaz jak powstają lizaki. ZGADNIJCIE W JAKIM KSZTAŁCIE? hmmmm? W KSZTAŁCIE RÓŻY! Jednak to moje przeznaczenie, nie da się od tego uciec nigdy! 😉

1011 186543297

Polecamy „Cukier Lukier” w Szczecinie!

fot. Dominik Nikonorov

Etiuda Mility

Niemożliwe! Ostatni wpis był we wrześniu… ! U mnie tyle się dzieje, że najzwyczajniej nie miałam kiedy usiąść do komputera. A nawet go nie miałam przy sobie przez dłuższą chwilę….

W zanadrzu mam dla Was kilka niespodzianek, raczej miłych, ale o nich dowiecie się w swoim czasie 😉

Póki co, po bardzo ciężkim i wytężonym okresie w pracy, zaczynam dziś zasłużony odpoczynek. Pisałam kiedyś, że nie lubię być filmowana przy pracy? Że w ogóle nie lubię? Pewnie nie, ale czas z tym skończyć… 😉 Oto moja krótka etiuda. Realizacja i muzyka: Dominik Nikonorov

 

Nowa pracownia, nowa energia

Moja pierwsza pracownia mieściła się, po prostu, w moim pokoju. Duży i przestronny, zaprojektowany przez mojego tatę był idealnym miejscem do stawiania pierwszych kroków w projektowaniu i szyciu. Kiedy nastał odpowiedni moment, wynajęłam piękne miejsce, gdzie mieściła się i pracownia i showroom. Dwupoziomowe, z dużą witryną, po prostu wymarzone. Właścicielka tegoż miejsca (Pani Wróżka), kiedy mnie pierwszy raz zobaczyła powiedziała: „A po co ci to? I tak wkrótce wyjedziesz?”. We wróżki nie wierzę i wyjeżdżać wcale nie miałam zamiaru. Ale stało się. Ledwo otworzyłam butik, poznałam Dominika.. Niczego nie żałowałam, Wróżka wiedziała, że przyjechałam się pożegnać. Chwilę później opuściłam rodzinne miasto i zamieszkałam w Łodzi, gdzie musiałam zacząć wszystko od początku. Od zera. A nawet od dużego minusa 😉 I znów pracownia w domu, malutka. Później trzy coraz większe, aż w końcu jest!!! Po ponad pięciu latach mam znów swoją wymarzoną pracownię! Ponownie dzięki tacie, przy wsparciu Dominika. Właśnie kończymy wykończenia i przenosiny i już w przyszłym tygodniu możecie mnie odwiedzać! 🙂 Adres pozostaje bez zmian, zapraszam trzy pokoje obok.

NAJUKOCHAŃSZY TATO ŚWIATA BARDZO CI DZIĘKUJĘ! :* NAJUKOCHAŃSZY MĘŻU ŚWIATA TOBIE TEŻ DZIĘKUJĘ! :*

A tak wygląda to podczas przygotowań:

pracownia pracownia2 pracownia3

Summer Time!

Wszystko co dobre szybko się kończy. Upragniony urlop w Chorwacji stał się wspomnieniem…. Wróciliśmy do Polski pełni energii, pomysłów… Choć ja nadal dochodzę do siebie po chorobie, która nagle znikąd mnie zaatakowała (tak kończy się bieganie w pełnym słońcu zakończone kąpielą w lodowatym morzu).

Jak zwykle, wyjechaliśmy z najwspanialszą ekipą wakacyjną, nie obyło się bez śpiewów, gitarowego grania, zwiedzania i ciekawych historii. My jak zwykle byliśmy gotowi na przypływ weny twórczej – Dominik uzbroił się we wszelakie obiektywy i aparaty, ja natomiast spakowałam kilka jedwabnych sukienek, gdybym to ja miała być obiektem do fotografowania.

W kolejnym poście pokażę Wam przepiękne, malownicze Krajobrazy Chorwacji i Czarnogóry a tym czasem kilka zdjęć zrobionych w miejscu nieopodal naszej namiotowej rezydencji :)))

milita_nikonorov7 milita_nikonorov4milita_nikonorov milita_nikonorov2 milita_nikonorov5 milita_nikonorov6Na szczęście piękna pogoda dopisuje nawet w Polsce. Cieszcie się nią, zamknijcie laptopy i ruszajcie na spacer! Ja uciekam do ogrodu powygrzewać się na słońcu i dokończyć szkice kolekcji na przyszłe lato.

Jantar 2012

Kilka dni urlopu szybko minęło, zostały zdjęcia na pamiątkę. Ostatniego dnia w Jantarze, Dominik postanowił zrobić mi małą sesję 😉 Dobrze,  że zawsze mam przy sobie choć jedną kreację „na ważną okazję” 😉

Pozdrawiamy serdecznie wszystkich wczasowiczów, którzy byli z nami, jak również tych, którzy zostali i dalej się bawią przy świetnej pogodzie 🙂

:)))))

Jak tam Wasza majówka? Ja większość swojej spędziłam w pracowni i w showroomie. Sukienki robią furorę, co mnie bardzo cieszy 🙂 Na szczęście udało mi się złapać trochę promieni słonecznych w moim ogródku i miło spędzić czas z mężem, rodzicami, teściową i przyjaciółmi :):) A dziś udaliśmy się na poszukiwanie nowej miejscówki na sesje foto, którą planujemy na przyszły weekend 🙂

Pozdrawiamy!! 🙂

WENA! WENA! WENA!

WENA! WENA! WENA! I to nie tylko u mnie! Ale i u Dominika! Nasza pracownia tętni życiem, muzyka przeplata się ze sztuką w różnorodnym wydaniu 🙂

Zapraszam do posłuchania. Dominik Nikonorov „Zdobywam Świat” 🙂

Międzywiersze – Dominik Nikonorov

Zapraszam do posłuchania!

Uprzedzam wszelkie plotki: słowa, międzysłowa i międzywiersze nie są mi dedykowane :):):) I nie ukrywam, że pracuje mi się znacznie lepiej, kiedy Dominik w tym samym czasie nagrywa nowe piosenki. Czuję się jak na koncercie rockowym przy maszynie 😉

NIKONOROV fashion evening

Moje Drogie. Z okazji nadchodzącej wiosny zamierzam zorganizować spotkanie z Wami w mojej pracowni w Łodzi 🙂

Będzie to okazja do zapoznania się z moimi kolekcjami, które będą obowiązywały w kolejnych sezonach jak i tymi aktualnymi. To również możliwość zakupu aktualnej kolekcji jak i przedpremierowych modeli, zamówienia ich w wybranym kolorze i rozmiarze. Co jeszcze? Wyprzedaż prototypów. Czyli ubrań, które tworzyłam zanim weszły one do produkcji. W wielu przypadkach są to unikaty 🙂 Każdej z Was pomogę dobrać fason i kolor, dobrać dodatki i powitać naszą ukochaną wiosnę w nowym wcieleniu 🙂

Termin: piątek lub sobota wieczór w połowie kwietnia. Szczegóły wkrótce 🙂

Archiwum – cd

Nowa sesja przede mną, tymczasem dalej odkopuję starsze zdjęcia 🙂 Te pochodzą z 2008r – modeluję ja i Dominik. Fotografuje: Feliz (dwa pierwsze zdjęcia) i Mateusz Ligocki. Makijaż: Sylwia Kochelska. Enjoy! 🙂